4 - نشانه‌هاى نفاق 4 . « وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُك أَجْسامُهُمْ وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَ نَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ العُدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنّى يُؤْفَكُونَ » ؛ هنگامى كه آنها را مىبينى ، شكل وقيافهء آنها تو را به شگفت مىآورد و اگر سخن بگويند ( براثر قيافهء حق به جانبى كه به خود مىگيرند ) تو را به سخنان خود جلب مىنمايند و به گفتار آنها گوش مىدهى ، گويى آنها چوب‌هايى هستند كه به ديوار تكيه داده‌شده ، هر صدايى را بر ضدّ خود مىپندارند . دشمنان واقعى آنها هستند . از آنها بپرهيز ، مرگ بر آنها ! چگونه از حقيقت روىگردانند . هدف آيه ، بيان علايم منافقان است كه به وسيلهء اين علايم مىتوان منافق را از مؤمن تشخيص داد . اين نشانه‌ها نوعاً جنبهء كلى و عمومى دارند و هم اكنون اين علايم بر سر منافقان عصر خود ما نيز سايه‌افكن است ، اينك بيان اين صفات :